Archive for Nisan, 2007
Oyun olsun oyun!
Bayramlarımızda oyun olsun; prosedür değil…
Devlet görevlileri için değil, bizler için bir platform hazırlansın; ayakta değil, oturarak seyredelim hazırlanan etkinlikleri… Koca koca teyzelerin, amcaların bacakları arasından sokarak başımızı, izlemek zorunda kalmayalım bayramımızı…
Biz, günün anlam ve önemine değinen yazılar dinlemek, şiirler duymak istemiyoruz; yılın dokuz ayı zaten duyuyoruz, okuyoruz onları… Boğmayın bizleri sıkıcı, uzun ve sadece sizin algılamanıza hitap eden metinlerinizle n’olur; boğmayın, boğuluyoruz…
Sabahın köründe uyanmak ve, hiç olmazsa Atamız’ın bizlere armağan ettiği bu bayram gününde, uykulu gözlerle sıraya sokulmak, sırf halkta coşku ve vatan-millet sevgisi uyandırmak için bir asker gibi uygun adım yürütülmek istemiyoruz; bizler, bir oyunun içinde rap rap yürümek, koşmak, eğlenmek istiyoruz; sizlerin kurguladığı bir programın dahilinde değil…
Bizleri aylar öncesinden bu kurgunun hazırlığına sokuyor, kendi eğlence anlayışınıza uygun bir hedefe doğru at gibi koşturuyorsunuz… Bizler, bir günlük eğlence için aylarca yorulmak ve hazırlık yapmak istemiyoruz; siz hazırlayın, biz izleyelim bari ya da rahat bırakın bizi ; bizler eğlenmek istiyoruz; saatlerce ayakta durarak bellerimizin ağrımasını, bacaklarımızın sızlamasını değil…
N’olur rahat bırakın bizi;
Çocuğuz biz!
Çocuksu dünyamızda mutluyuz biz…
………………………..
Ben bir öğretmenim ve bir çocuğun ağzından yazdığım bu seslenişi ve bu seslenişin içerdiği tüm duygu ve düşünceleri, tüm yoğunluğuyla hissettim ve gözledim bu 23 Nisan’da… Çocuklarımız, dile getiremeselerde, aynen burdaki gibi düşünüyor…
İlçe ve şehirlerin aksine köy yerlerinde nasıl da çocuklara özgü kutlanıyor bayramlar… Yukardaki resimdeki gibi, yumurta yarışlarıyla geçti benim bayramlarım ve her 23 Nisan’ı bu yüzden iple çekerdik çocuklar olarak biz…
Tüm ilçe ve şehirlerdeki çocuklar da hak etmiyor mu yani böyle bir anıyı..?
İlgili Sayfalar:
Çoçuklarda Paylaşma Sorunu
Çocuk Paylaşmayı Nasıl Öğrenir
Çocuklarda Şikayet Etme Sorunu
Çocuklarda Soru Sorma
Nisan 24th, 2007
Şirin(Eşim): Babası bak kızın n’apmış? Böyle yapıyor bunlar işte; bol buldular mı saça saça yiyorlar… Şu yerdeki mandalinalara bak… Alma bunlara bir daha bir şey.
Nihat(Ben): Sen henüz on dakika önce Asya’ya, Asya bana gelip “babaaa, annem bana vurdu!” deyince, “beni mi şikayet ediyorsun babanaa?” diyerek kızmıyor muydun?
Şirin: …………….
Nihat: Şimdi de tutup -kendisinin yanında- onu bana şikayet ediyorsun ve o da bu sayede, şikayet etmenin şeklini-şemalini iyice öğrenmiş oluyor. Çocuklar seni bana şikayet ettiklerinde sakın bir daha kızma onlara… Onlar bunu senden öğreniyorlar… Yanlış -ve bilmem gereken- bir davranışları varsa, bunu bana ayrı bir köşede söyle…
Şirin: Ay tamam tamam… Sana söyleyende hata zaten!
Nihat: :=))
Şirin: Ama haklısın yanii!
Nihat: Bir ayrıntı: Gizli de söylesen şikayet şikayettir… Bence şikayet eder gibi değil de, halledilmesi gereken bir sorun olarak düşün ve bana bu niyetle aktar olayı… Yoksa yaptığın şey, sendeki şikayet etme davranışını içinde yaşatacağı için, o davranışın da eninde sonunda dışarıya yansıyacaktır…
Şirin: Peki efendiim, başka bilmem gereken bir şey var mıydı?
Nihat: Tek bir şey daha: yalnız başına üstesinden gelebileceğin nitelikteyse, sorunu bana hiç söyleme… Böylece olası bir şikayet etme tehlikesi de taa başından yok olmuş olur!
Şirin: Olduuu… Mandalina ister misin (kafana?)
Nihat: Sözlerimin önemini kavradıysan, buna değer :=))
Şirin: All o zaman..!
Nihat: Acıtmadı kiiiiiiiiii :=))))
İlgili Sayfalar:
Çoçuklarda Paylaşma Sorunu
Çocuk Paylaşmayı Nasıl Öğrenir
Çocuk ve Oyun
Çocuklarda Soru Sorma
Nisan 24th, 2007
Bir önceki yazımda, anne-babaların çocuklarında yaşadıkları paylaşma sorununa değinmiş ve yaşanan problemlerde özellikle “yapılmaması gerekeni” vurgulamıştım… Ancak sorunların çözümünde yapılmaması gerekeni bilmek kadar, ne yapılması gerektiğini bilmek de önemlidir…
Aşağıda, tümüyle kendi gözlem, tecrübe ve bilgilerime dayanan, (çocuğa paylaşma alışkanlığı kazandırmak için neler yapılması gerektiğine ilişkin) öneri ve uyarılarım, madde madde yer almaktadır… Dilerim anne-babalar bunlardan istifade edebilirler…
Öneriler:
1-Çocuk görerek, duyarak, yaşayarak öğrenir… Çocuğun, paylaşma davranışını görmesini ve yaşamasını sağlayın… Mesela akşam pişirdiğiniz yemeği, onu da yanınıza alarak -ve tabağı da onun eline vererek- komşuya götürün; gezmelerinizde yanınızdaki arkadaşlarınızla/tanıdıklarınızla yediğiniz, içtiğiniz şeyleri paylaşın…
2-Yukardaki davranışları sırf çocuğa iyi örnek olmak adına göstermeyin; gerçekten kendiniz de yürekten istemez ve bu davranışlarda süreklilik göstermezseniz, çocuk bu yapmacıklığı hemen hissedecektir…
3-Çocuğunuzu sık sık parka götürün; ister istemez salıncağı, tahtaravelliyi diğer çocuklarla paylaşmak zorunda kalacaktır…(tabii en başta, benim kızım/oğlum binecek diye siz diretmezseniz)
4-Çocuğunuza bisküvi, iki-üç tane sakız, çikolata, iki tane aynı oyuncak gibi şeyler alın… Çocuk tek oyuncağı, tek çikolatayı paylaşmak istemeyebilir ama aynısından birkaç tane varsa elinde, büyük ihtimal paylaşacak ve bu sayede yavaş yavaş ve zorlanmadan paylaşmayı öğrenecektir…
5-Evde çocuğunuza/çocuklarınıza, elinizdekileri paylaşmayı önerin… Mesela yediğiniz bir elmayı dilimleyerek, on/lar/a doğru uzatıp; “ister misin/iz” demek çocuğun üzerinde müthiş bir etki yaratacaktır… (Hem bu sayede paylaşmanın adâbını da öğrenir…)
6-Tek çocuk sahibi iseniz ve durumunuz, duygularınız, düşünceleriniz de müsaitse, hemen bir çocuk daha yapın (Ama tabii bir önceki yazımda da değindiğim gibi, büyük çocuğu, “o senin kardeşin, kardeşinle elindekini paylaşmalısın” şeklinde bir yaklaşımla paylaşmaya zorlamayın, paylaşmak istemediği için ayıplamayın, yargılamayın…)
7-Mümkünse konu ile ilgili tv’den veya cd’den uygun çizgi filmler izlettirin ve akabinde, çocuğunuzla tema üzerinde sohbet edin…
8-Paylaşma davranışına uygun olan ve olmayan resimler hazırlayarak/hazırlatarak veya varsa hazır satın alarak, resimler üzerinde, soru-cevap, tartışma ve sorgulama yöntemlerini kullanarak çocuğunuzla konuşun…
Uyarılar:
1-Birden fazla çocuğu olan ailelerin, paylaşma sorununa getirdikleri pratik ama çok yanlış bir çözüm olan “birine aldığını diğer/ler/ine de alma” davranışına sık sık başvurmayın… (Ya da başvurun; çok rahat edersiniz ama çocuk bu arada paylaşmayı hiç öğrenemez…)
2-Esas olan, “gerektiğinde” paylaşmanın önemini çocuğa kavratmaktır… Elindekileri gereksiz yere başkasına vermek; paylaşmak değil, “salaklık”tır… Bu ayrımın farkına varın ve çocuğunuzun da varmasını sağlayın…
3-Misafirliklerde, çocuğunuzun elindekini diğer bir çocuk ağlayarak istiyorsa; çocuğunuzdan, elindekini onunla paylaşmasını istemeyin…Hatta mümkünse paylaşıma engel olun… Bu gibi hallerde çocuğunuz; ağlama, sızlanma, yalvarma davranışları karşısında hep vermeye alışacak ve vermediğinde vicdan azabı çekecek; diğer çocuk da, ağlayarak, yalvararak başkalarını etkilemeyi taktik olarak kullanacaktır…
4-Hayatta paylaşma duygusu kadar, sahiplenme duygusu da önemlidir… Çocuğunuzun, kendine ait olanı paylaşmama/ koruma davranışını da zaman zaman takdir edin…
İlgili Sayfalar:
Çoçuklarda Paylaşma Sorunu
Çocuklarda Şikayet Etme Sorunu Çocuk ve Oyun
Çocuklarda Soru Sorma
Nisan 23rd, 2007
Previous Posts
