Affetmek, Unutmak ve İntikam
Ocak 10th, 2008
Yazının Yer Aldığı Kategori: Ayrıntı
“affetmek ve unutmak, iyi insanların intikamıdır” demiş Johan Friedrich Von Schiller
hımmm!!!
affettiğim ve yaptıklarını unuttuğum muhatabım üzerinde, affedilmek ve hatalarının unutulması intikam etkisi yaratabilir belki, ama bu erdemleri intikam duygusuna aracı yapmak faziletli insana yakışmaz…
faziletli insan bunu sadece “doğru olan bu olduğu için” yapar; intikam için değil. zaten bu amaçla yaklaşsaydı affetmeye ve unutmaya; o insan, iyi insan ol(a)mazdı!
yaptığımız güzel şeylerin başkası üzerinde yarattığı sonucu alarak, o sonucu davranışımıza “neden” yapıyor, ilk nedenimizden uzaklaşarak; kirletiyor, kirleniyoruz…
büyüklük, intikam vs. affetmenin, unutmanın taraflar üzerinde yarattığı doğal sonuçlardır. bu sonuçlar alınıp, affetmeye ve unutmaya “neden” yapılamazlar; intikam almak ve daha büyük, daha yüce olmak için affedilmez.
Affetmek Konulu Çeşitli Yazılar
Yazının Yer Aldığı Kategori: Ayrıntı
6 Yorum Yapıldı Siz de yorumlayın
1. açıkdeniz&hellip | Ocak 10th, 2008 at 3:31 pm
Doğru söze ne denir.İntikam için affedilmez, insanların gözünde büyük görünmek için de… Sadece doğrusunun bu olduğuna inanıldığı için.
Bir de söyle bir söz var affetmenin etkisi üzerine;
“Bağışlamak menekşenin kendini ezen topuğa anında bulaşan güzel kokusudur.”
2. incelikler&hellip | Ocak 10th, 2008 at 10:38 pm
Affederiz,unuturuz ve iyi bir insan gibi görünürüz.İçimizi Allah bilir.Belki bunu kast etmiştir.Yani iyi olmayı değil,iyi görünmeyi.
3. nihatdemirkol&hellip | Ocak 11th, 2008 at 9:42 am
İNCELİKLER:
aslında ben Schiller’in böyle bir şey kastettiğini ve affetmeyi bir intikam aracı olarak gördüğünü söylemek istemedim… sadece bu sözün çekilebileceği bir mecraya dikkat çektim… bence burda Schiller, affetmenin sonucuna dikkati çekmek istedi, yoksa bunu, bir neden olarak görüp, göstermek istemedi. ancak maalesef ki affetmek ve unutmak, çoğumuzun yaşamında intikama aracı olmuş durumda…
“boşver, affet gitsin aldırma… büyüklük sen de kalsın”
“affetmek büyüklüktür…o yüzden affediyorum seni/onu.. Allah’a havale ol.”
vb. günlük hayatımızın bir parçası olan iafadeler bunun açık bir göstrgesi.
……..
affetmek vicdan ve hazır olma işidir… eğer kendinizi affetmeye hazır hissediyorsanız, affedersiniz zaten… vicdanınız da bunu kaldırır. eğer buna hazır değil ve aradan geçen uzun zamana rağmen hala affedemiyorsanız, bu sefer dışardan müdahaleler ve değerlendirmeler başlar… size, affetmeniz gerektiği, bunun sizi daha yüce yapacağı ve şanınızı yücelteceği, bu yüzden affetmeniz gerektiği söylenir durur…
aslında iyi niyetli bu yaklaşım, başka bir anlama daha gelmektedir; affetmezseniz, küçüleceğiniz, affetmemekten dolayı daha aşağı bir konuma sürükleneceğiniz vurgusu yapılır ve resmen affetmeye zorlanır, affetmemeyi bir yük olarak sırtınızda taşırsnız, taşıtırlar… bu güzel erdemi, ondan sonra üzerinizde eğreti olarak taşımaya ve (içinizden öyle geldiği için değil) kendinizi (telkinlerden ve müdahalelerden dolayı) affetmek zorunda hissettiğiniz için affetmeye başlarsınız…
tamam, affetmek gerekir ama öncelikle benim duygu ve düşüncelerimin buna hazır olması lazım de mi; sırf bu erdemi üzerimde taşımak ve büyük gözükmek, şanımı yükseltmek vs. için affedemem… bu, affetmenin ruhuna da aykırıdır.
affetmek bir tercihtir ayrıca; ve kimse bu tercihten dolayı kınananaz, zorlanamaz… aynı şekilde kimseye de bu tercihinden dolayı(fazla) övgüler yağdırmamak, onu yüce görmemek, göstermemek gerek… böyle olduğu zaman affetmenin içine artık başka şeyler de girmeye başlıyor.
4. incelikler&hellip | Ocak 11th, 2008 at 2:52 pm
Affetmek sevgiyle alakalı bir şey olsa gerek.Size aynı hareketi yapan iki kişiden birini kolayca affederken,diğerini bir türlü affedemezsiniz.Halbuki size olan zararı aynıdır.Ama birini daha çok seviyorsunuzdur.Affediyorum kelimesini bile sarf etmezsiniz.Zaten tam anlamıyla kızamamışsınızdır bile.
Sorun galiba affedecek olan kişide bitiyor.Affetmek ve affettiğini unutmak.
5. Bünyamin Akkaya&hellip | Ocak 11th, 2008 at 8:20 pm
Aman Nihat Hocam,
Senin tahlil de çok inceye kaçmış geldi.
Hani bulduk da; yapılan kötülüğü “unutan”
ve de bunu “affeden” insanı…
Aman yeter ki bu erdemleri gösterebilelim de;
gösterme saikimiz ister yücelik büyüklük
taslamak olsun
isterse kendimizce intikam (!) almak olsun.
Valla az önce haberlerde veriyorlar,
adam 6 çocuğu ve eşini katletmiş
“namus” diye.
Keşke o namussuzluğu (?) unuturak veya
affederek alsaydı intikamını(!)..
nihatdemirkol:
haklı olabilirsiniz; affetmeyi ve unuttmayı intikam olsun ve büyüklük taslayayım diye bile yap(a)mayan insanlarla dolu bir toplumda, benim bu yazıda gösterdiğim yol, çok daha imkansızlığa sürükleyebilir her şeyi 
ben galiba işin biraz idealine kaçıyorum ama kaçıyorum işte ne yapayım… ideal olanı (veya işin görebildiğim en ince noktasını) göstereyim de, insanlar yine büyüklük taslamak ve intikam almak için affetsinler…güçlerini, iyiliğin kendisinden ve içlerindeki (iyi olana karşı hissettikleri) inançtan değil de, dışardan bir sebepten alsınlar.
teşekkürler!
6. hatice&hellip | Ağustos 4th, 2008 at 2:51 pm
dal rüzgari affeder ama kirilmistir bir kere…
yani bir insani affedersiniz ama size yapilan yanlisi asla unutamazsiniz ve bu hayatinizda her zaman huzursuzluk yaratir… ona güvenemezsiniz, takip edersiniz ve bunun sonu yine ayriliklara yol acar…uzun lafin kisasi: bir hata islerken onun yaratacagi yan etkileri de düsünmek lazim ki bir yildiz icin ayi kaybetmeyelim!!!
Yorum Yazın
İzin Verilen Bazı HTML Kodları:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed