Arınma yolculuÄŸu…

38 Yorum Yapıldı Siz de yorumlayın

• 1. incelikler&hellip  |  Åžubat 8th, 2008 at 9:03 pm

  Buna inanamıyorum.
  Üzüldüm doğrusu.

  Aslında yazılardan hep bir hüzün hissediliyordu.Bu da insanı üzen birşeydi ama ,inşaallah iyice düşünmüşsünüzdür.

• 2. incelikler&hellip  |  Åžubat 8th, 2008 at 9:14 pm

  Ne gariptir ki, şuan kuran mealini okuyordum.Bir süre ara vermiştim.
  Şu ayetleri okudum biraz önce.

  128- Eğer bir kadın kocasının geçimsizliğinden, yahut kendisinden yüz çevirmesinden endişe ederse, aralarında bir sulh yapmalarında, onlara bir günah yoktur. Sulh hep hayırlıdır. Zaten nefisler kıskançlığa hazırdır. Eğer iyi geçinir ve geçimsizlikten sakınırsanız, şüphesiz Allah yaptıklarınızdan haberdardır.

  129- Kadınlarınız arasında her yönden adaletli davranmaya ne kadar uğraşsanız buna güç yetiremezsiniz. Bari birisine tamamen kapılıp da diğerini askıya alınmış gibi bırakmayın. Eğer arayı düzeltir ve haksızlıktan korunursanız, şüphesiz Allah çok bağışlayıcı ve esirgeyicidir.

  130- EÄŸer karı-koca birbirlerinden ayrılacak olurlarsa, Allah, onların her birini geniÅŸ lutfuyla muhtaç bırakmaz. Allah’ın lutfu geniÅŸtir, hikmeti büyüktür.

  Nisa suresi

• 3. Kayra&hellip  |  Åžubat 9th, 2008 at 12:52 am

  sebebi neydi bilmiyorum.ama bence boÅŸanmak bu kadar kolay olmamalı.boÅŸanıyoruz deyince doÅŸanılmamalı.inÅŸallah boÅŸanmazsınız.herÅŸey yoluna girer.bir eÅŸ kaybetmek çok zordur.Allah sabır versin…

  inÅŸallah herÅŸey yoluna girer….

• 4. doÄŸancan&hellip  |  Åžubat 9th, 2008 at 6:18 am

  hoppala…

• 5. BüYüKGüZeL&hellip  |  Åžubat 9th, 2008 at 2:54 pm

  ..
  Hergün hemen hemen.. duyuyorum boşanma ya dair bişeyler ve her seferinde yine içim acıyor..
  Hak, hakkınızda hayırlısını versin.. Size, kızlarınıza ve karşı tarafa da..
  Bende buraya içimizi açan, renkli bir resim için sizi MiM’lediÄŸimi söylemek için gelmiÅŸtim aslında bugün..
  Umarım iyi olursunuz..
  SevgiyLe kalın..

• 6. çii&hellip  |  Åžubat 9th, 2008 at 5:53 pm

  kötü olmuÅŸ…
  benim her beÅŸ arkadaşımdan ikisi, bu boÅŸanma sorunuyla yaralanmış çocuklar… oran baya fazla yani…
  bazıları “yeter artık ayrılın” deme cesaretini gösterebilmiÅŸ, bazıları ne olduÄŸunu bile anlamamış… belki de bu yüzden taraflardan birine nefret besliyor, bi tür savunma mekanizması…
  siz ilginizi üzerlerinde hissetmelerini saÄŸlayın, daha normal olur…

• 7. Sertalp Bilal&hellip  |  Åžubat 9th, 2008 at 9:57 pm

  Nihat Abi, umarım ben yanlış anlamışımdır…

• 8. nalan güler&hellip  |  Åžubat 10th, 2008 at 1:11 am

  Şaşırdım ,şaka mı bu?inşaallah öyledir.Oysa ben torunum için yazdıklarına teşekkür ederim demek için gelmiştim ziyaretine.
  Umarım herşey yolunda gider ve hakkınızda ne hayırlıysa o olur.Ama iki dünya tatlısı çocuklu bu yuva inşaallah dağılmaz diyerek dua ediyorum sizin için.

• 9. Nihat Demirkol&hellip  |  Åžubat 10th, 2008 at 12:27 pm

  her ÅŸey o kadar GERÇEK ki… acısı ve sıkıntısı bol bir gerçek…

  resimde “BÄ°TTÄ°” yazıyor ama aslında her ÅŸey yeni baÅŸlıyor… karşımda gitmeden önce bana verebileceÄŸi her türlü zararı vermeye çalışan bir insan var… kimsenin göremediÄŸi ÅŸeyleri görebilen yetenekte bir insanım ama ben bunun sebebini göremiyor ve anlayamıyorum…

  -onda kalır veya kalmaz- kızlarımın bu olaylardan etkilenmemeleri için dua edin… onları etkileyen sözlerin çıktığı diller tutulsun (bensem bile) onları üzen yürekler parçalansın, onlara kalkan eller havada kalsın…

  ben dayanamayacağım; gözlerim dolmaya baÅŸladı kızlardan bahsedince…

  iyi ki var burası; kadınlar her yerde içlerini dökecek birilerini buluyor ve anlatıyorlar utanmadan ama erkekler öyle deÄŸil; aslında en çok erkek atıyor içine çünkü aile içi yaÅŸamlarını- kadınların aksine- anlatamıyorlar kimseye… burası ise bana bu imkanı veriyor; bu yüzden ÅŸanslıyım…

  teşekkürler!

• 10. tahsin&hellip  |  Åžubat 10th, 2008 at 1:25 pm

  Gerçekten üzüldüm, önceki yazılarınızdan mutlu bir çift olduÄŸunuz izlenimini alıyorduk. Ä°nsan zamanla deÄŸiÅŸiyor, önemli olan her haliyle kabullenebilmek deÄŸil mi. Anlamadığım iÅŸinizi neden bırakıyorsunuz, canınız neden tehlikede, birisi deseki boÅŸanıyorum tehlikedeyim filan hemen bayan olduÄŸunu sanarız. HerÅŸeye raÄŸmen bi gerçek; kızlarınız var. EÅŸinizin gözünü baÄŸlayan ÅŸey ne olabilir. O çocuklar büyüyecek, dünyalarını ayırmaya nasıl katlanacaksınız. Valla benim de annem babam birbirleri için son derece uyumsuz, mutsuz her zaman kavga gürültü… Ya diyorum (kendi kendime) neden siz evlendiniz, ben niye varım, keÅŸke olmasaydım, ama…
  Hayat iÅŸte…

  nihatdemirkol: sorularını uygun ölçülerde yanıtlayarak (buraya yazdığın) mail adresine gönderdim Tahsin. Teşekkürler!

• 11. incelikler&hellip  |  Åžubat 10th, 2008 at 2:33 pm

  Bir uyarı!

  Eğer kesinlikle boşanmayı düşünmüyorsanız, boşanıyorum,boşandım,boşuyorum kelimelerini kullanmayın.Çünkü bu gerçektir.Mahkemeyle boşanmadan boşanmış olursunuz.Belki de siz çoktan boşanmışsınızdır şuan.

  nihatdemirkol: sanırım dini açıdan diyorsunuz… evliliÄŸim, resmi olarak deÄŸil henüz ama, BÄ°TTÄ°. bu artık gerçek.

• 12. fatma46&hellip  |  Åžubat 10th, 2008 at 5:18 pm

  hakkınızda hayırlısı ne ise o olsun. vereceğiniz karar gerçekten çok ciddi. artıları ve eksileri iyice değerlendirmeniz gerekiyor. inşallah sizin için doğru olan ne ise o olur.

• 13. hevra&hellip  |  Åžubat 10th, 2008 at 8:10 pm

  İkiniz için de hayırlısı olur inşallh .Boşanmak hiç bir şeyin sonu değil.

  nihatdemirkol: hoÅŸgeldin hevra… demek buralara uÄŸruyordun da çaktırmıyordun… ben de zaten bildiÄŸin gibi, 2007 ocak ayından beri bu sorunu yaşıyorum… tam ON ÜÇ koca ay…

  ÅŸimdiden görebiliyorum zaten aslında bunun bir son olmadığını ve kaçtığım (bıktığım desem daha doÄŸru olur) sıkıntıların, yerini, baÅŸka sıkıntılara bırakacağını… biliyorum… ama inanıyorum ki-gerçekten, yürekten- bütün bunlar ve sonrasındakiler geride kalacak ve mutlu olacağım… bunu hakediyorum; ben, anamın da dediÄŸi gibi öbür alemde çekeceklerimin önemli bir kısmını evliliÄŸim de çektim zaten… hak ettim veya deÄŸil ama ben 13 ayda bir ömürlük çile çekt(irild)im.

  teşekkürler!

• 14. yüKseLenBaÅžaK-çiLeKliS&hellip  |  Åžubat 11th, 2008 at 6:18 am

  Ya sende miiii bu, bu ay içinde duyduğum 5.ayrılık!!!

  Ne olur bir ay daha sabret sakın hemen karar verme ani verilmiş kararlar sağlıklı olmaz buna emin ol!!

  Kendine iyi bak üzme kendini sen de ne olur ):

• 15. yüKseLenBaÅžaK-çiLeKliS&hellip  |  Åžubat 11th, 2008 at 6:25 am

  Lütfen şu yazıyı bir kerecik oku ve inan buna ok. Bekle ve gör! Bir ay daha sabır!

• 16. duyuÅŸen&hellip  |  Åžubat 11th, 2008 at 12:52 pm

  gerçekten çok şaşırdım ve üzüldüm.şahsen tanışmamış olsak da yazılarınız dan anladığım sorunlarını çözmeye çaba harcamaktan çekinmeyen güçlü ve eşine sevgi dolu bir karakteriniz olduğuydu..
  ama ÅŸu noktadan bakınca evliliÄŸiyle ilgili sorunları olan birinin de sürekli bu konularda yazması ve kiÅŸisel deÄŸerlendirmeler yapmış olmasını anlayabiliyorum…
  hele de çocuklar varken böyle bir kararı alabilmek gerçektende çok büyük sorunlar yaşadığnızı düşündürttü bana.
  çok büyük endiÅŸeleriniz olduÄŸundan ve iÅŸinizi de bıraktığınızdan bahsetmiÅŸsiniz.okurlarınızı bukadar endiÅŸelendirip ne olduÄŸunu anlatmamanız kötü ama…özel meseleler tabi anlayışla karşılamak lazım.
  bir anda bu büyüklükteki bir değişim insanı gerçekten zorlayabilirYıpratıcı bir evliliğe devam etmek hem sizler için hemde çocuklarınız için çok daha büyük sorunlar doğura bilirdi..
  umarım sizin ve diğer aile bireylerinizin hakkında hayırlısı budur.
  yeni yazılarınızı bekliyoruz….

• 17. emelsen&hellip  |  Åžubat 11th, 2008 at 1:11 pm

  üzüldüm…hem de gerçekten çok üzüldüm…hani bazen laf olsun diye söylenir ya öyle deÄŸil iÅŸte…ben de parçalanmış bir ailenin çocuÄŸuyum…gerçekten hem anne hem de baba ve çocuklar için çok zorlu geçiyor bu dönem…ama herÅŸey anne ve babaın elinde…herÅŸeyin hayırlısı olsun…tabii ki dünyanın sonu deÄŸil…herÅŸey insanoÄŸlu için…eÄŸer birÅŸeyler bitmiÅŸ ve yürümüyorsa ve her iki tarafada hayatı zindan ediyorsa birÅŸeyleri de zorlamanın manası yok…inÅŸallah sizin ve çocuklarınız için en hayırlısı olur…Allah yardımcınız olsun…

• 18. erkan&hellip  |  Åžubat 11th, 2008 at 2:01 pm

  dünyanın en berbat konusu bu…enkaz aile edebiyatı ve kadınların anlamsız inat ve iddaaları, ne anlatılsa boÅŸ..annem babmda ayrıldı..dostlarımdanda var
  belki imkan bulsam ben bile düşünürüm…ama imtihan dünyası ne anlatılsa boÅŸ ÅŸiddet azaldıkca konu düzelecek ama kadınlar kafaya koyarsa iÅŸ bitmiÅŸtir…kadınların kitabını yazdım hayatın,,cep kitabını, acının formülünü…Nihat Bey bu sadece mevsim rüzgarı, kızlarınız yine büyürler,Allah hepimizin yardımcısı olsun.dert hepimizde elvan çeÅŸit,burası mutluluk diyarı deÄŸil zaten bütün sorun ordan geliyor…

• 19. muratsahin&hellip  |  Åžubat 11th, 2008 at 2:46 pm

  boşanıyormusun?
  uzun zamandır blogunuza ugramadıgımdan daha yeni görüyorum.Sonuçta denilecek bir şey yok.Sizin kararınız.

  İnşallah sizin için doğru olan budur..Fakat çocuklarınızın vereceği davranışı düşünemiyorum..

• 20. Nihat Demirkol&hellip  |  Åžubat 11th, 2008 at 7:20 pm

  Herkese çok çok teÅŸekkür ederim… Tek tek cevap vermek isterdim ve söyleyeceÄŸim ÅŸeyler de var ama ÅŸu an HİÇ HALÄ°M YOK inanın.
  ………….
  Ä°stifa dilekçemi verdim ve cevap gelmesini bekliyorum (bir ay sürebilir) o arada gidip boÅŸanma davası açacağım. Dilerim bir an önce burdan giderim; buraya dayanamıyorum… Tüm ailem (annem, kardeÅŸlerim) Adana’da ve burda yalnız olmak (öğretmenevi otelindeyim) ve kimse ile konuÅŸamamam her ÅŸeyi üstüme üstüme çaÄŸrıştırıyor.

• 21. Bec&hellip  |  Åžubat 11th, 2008 at 7:49 pm

  Ne diyeceÄŸim bilemiyorum.Ama itiraf etmeliyim ki üzüldüm abi…Kalkıp yaptığının yanlış veya dopru oldugunu tartısmayacagım ya da bu mevzu uzerine yorum yapmayacagım.
  AMA;
  Yaşı ve tecrubesi küçük birinden bir tavsiye kabul edersen,cok iyi düşün abi.Çocukların için en azından…
  Belki hala bir umut kırıntısı kalmıştır ceplerinde bu evliliÄŸe dair…
  ÜZüldüm gercekten.
  Üzüldüm.
  Hayırlısı olsun…

  nihat demirkol: evet umut… biliyor musun beec; umut olmayınca sabır da bir iÅŸe yaramıyor… sabrederdim daha, kesin sabrederdim ama umudum tükendi…bir de saÄŸlığım; ilk defa sinir krizi geçirerek acile kaldırıldım… Her tarafım uyuÅŸmuÅŸtu sinirden (birikti ve taÅŸtı iÅŸte) ve o an kararımı verdim; benim saÄŸlığım elden gidiyor ve saÄŸlığım yerinde olmayınca hiçbir ÅŸeyin anlamı olmayacak;(beni tutan) çocuklarımın bile… nasıl olur da saÄŸlığım yerinde deÄŸilken çocuklarımla ilgilenibilirim ki…

• 22. kuaybe&hellip  |  Åžubat 11th, 2008 at 9:32 pm

  sıhhatini bilmiyorum ama bir hadis te -her boşanmada arşı âlâ sallanır ! diye okuduğumu hatırlıyorum.

  ne garip dostlarınızın yürekleride sizi endişe ettikleri için sallanıyor.

  söylenecek ÅŸeyler bitmiÅŸ…

  nihat demirkol: nasıl olur da zerrede meydana gelen patlama bütünü etkilemez ki… bu silsile her duygu da var… hele de boÅŸanma’nın bu silsiledeki rolü çok daha büyük… SUÇLUYUZ… Allah suçumuzu affetsin ve baÅŸka suçlar iÅŸletmesin bize.

• 23. zehra&hellip  |  Åžubat 12th, 2008 at 10:03 am

  ýnan yazýyý ýký kere okudum acaba anlamadým mý baska býr olaydan bahsedýyor benmý algýlayamadým dýye abiciðim hakkýnda en hayýrlý olsun senýn ve kýzlarýn ýcýnde en ýyýsý en hayýrlýsý olsun ama belkide sairinde dediði gibidir ”ayrýlýk da sevdaya dair”

• 24. Meryem&hellip  |  Åžubat 12th, 2008 at 6:09 pm

  Yazdıklarını okuyunca sayfaları karıştırdım yanlış yerdeyim herhalde dedim. İnanamıyorum Gerçekten çok üzüldüm. Kendimi ifade edecek söz bulamıyorum

  nihat demirkol: haklısın Meryem… ne diyeyim ki!!! sadece; böyle olmamalı idi… ama oldu… oldu…

• 25. Bünyamin Akkaya&hellip  |  Åžubat 13th, 2008 at 2:34 pm

  “Evleniyorum..”
  dediÄŸinde kimse sormaz:
  “Neden?” diye.
  Ve hiç üzülen çıkmaz nedense..
  Tersinde ise….
  Evlilik kurumu gerçekten berbat bi kurum.
  tıpkı demokrası gibi
  “berbat bir rejim ama rejimlerin en az berbat olanı” demiÅŸ bir bilge.
  Sanırım bu berbat olma ve zor yürütülür olmasında en ana etken:
  binlerce yıldır hep aynı mantaliteye dayanması;
  Kadın ve Erkek için.
  Dilerim; senin ve eşin için daha iyi olanı neyse o olsun.

  nihat demirkol: evlilik kurumu evet berbat ama GEREKLÄ°… son derece gerekli… ben, inancım gereÄŸi, insana ödül ve/veya ceza-imtihan aracı olarak görüyorum evliliÄŸi… (bu yönüyle berbat deÄŸil ama) insan, bekarken asla edinemeyeceÄŸi deneyimleri evlilikte edinip; piÅŸtikçe piÅŸiyor (piÅŸene tabii)

  teşekkür ederim!

• 26. E. Ali&hellip  |  Åžubat 13th, 2008 at 7:24 pm

  İnanın çok üzüldüm. Büyük bir acı.
  Ne olursa olsun insan başına gelen acılarla yüzleşmeli içine atmamalı yas mı ağlamak mı hakkıyla yapmalı ki yarınları sapasağlam ve aydınlık tertemiz olabilsin. En azından çocuklarınız için sizin yarınlarınızın pırıl pırıl olması gerekiyor.
  Bu da geçer. Åžu dünyada nelerle karşılaÅŸmıyoruz ki… Neler gelip geçmiyor ki.. Elbette bu acı baÅŸka acılara benzemez. Bunda kul hatası, kul zulmü var. Allahın emri bu deÄŸil. O kiÅŸi yanlış yaptı. Ä°ÅŸte bu yönüyle ölümden farklı bir ayrılık acısı bu, bunun acısının içinde baÅŸka baÅŸka acılar gizli.
  Allah sabır versin. İnşallah bu günler geçer çocuklarınızla gülüp eğleneceğiniz günlere yakında kavuşursunuz. âmin.
  Allah için sabredenlere Kuranda büyük bir müjde var: “Allah sabredenlerle beraberdir” ayeti. Madem sabrediyorsunuz, Allah sizinledir. Şüpheniz olmasın. Bir bakıma sabredeceÄŸi derdi olanlar bu büyük nimete mazhar oluyor diye düşünülebilir.
  Bütün bu acılar sizin Allaha yakınlığınızın vesilesi hükmündedir.
  Eski evliyalardan Cüneyd-i BaÄŸdadi’ye oÄŸlunun kafası kesilerek öldürüldüğü haberi gelince ÅŸunu söylemiÅŸ:
  içimde öyle büyük bir şey vardı ki onu ancak böylesi bir ateş pişirebilirdi (tam hatırlamıyorum sözleri ama bu manada bir söz).
  Tekrar Allahtan sabır dilerim. Hoşçakalın.
  Ama annenizin sözünü unutmayın, geçen yıl yazdığınız… Anneniz doÄŸru söylüyor. Sizin gibi bir insan elbette Allahın sevgili kullarındandır.

  nihat demirkol:

  geçer mi Ali, geçer mi?

  çok acı çekiyorum… çoookkk!!! hiçbir ÅŸey bitmeyecek gibi geliyor…

  sözlerin çok teselli edici oldu inan; çok iyisin!
  ………..
  “içimde öyle büyük bir ÅŸey vardı ki onu ancak böylesi bir ateÅŸ piÅŸirebilirdi ” sözü çok düşündürücü…

  ateÅŸ, her yürekte farklı tepki buluyor de mi; kimi can acısı ile kaçıyor, kimi etrafındakileri yakmaya çalışıyor, kimisi inkara/yalana/iftiraya baÅŸvuruyor, kimisi ise o eteÅŸin üzerinde yürüyerek doÄŸruya ulaşıyor/ulaÅŸmaya çalışıyor…

  yüreÄŸim bazen kaysa da doÄŸrudan, hiçbir zaman harekete geçirmedim/geçiremedim ve tüm yaÅŸadıklarım beni bir doÄŸruya ulaÅŸtırdı… yaa öyle bir ÅŸey ki; karşı taraf hak etse de haksızlık yapamıyorum, hak etmiyor olsa da yine de içimdeki adalet duygusu bana “hak etmiyor olsa da ver/yap” diyor… ceza gibi yaa bu duygu ben de; ben bütün acılarımı sorumluluk, adalet, dürüstlük vb. duygularımın üzerinden yaşıyorum… tersi davranmaya çalıştığım da daha büyük acı çekiyorum… ne biçim bir ÅŸey bu yaaa, ne biçim bir ÅŸey!!!
  ——–
  anamın dediÄŸi o laf ÅŸu sıralar daha çok aklıma geliyor… bu biraz güç veriyor bana… hatta bana verilmeye çalışılan acılara bu yüzden göğsümü daha da açıyorum, her defasında yeni bir acıya daha bir hazır hale geliyorum… artık nerdeyse çekindiÄŸim/kaçacağım/çektirilecek acı kalmadı… yakın da bitecek iyice…

  çok çok teşekkür ederim; görüşürüz!

• 27. adankana&hellip  |  Åžubat 13th, 2008 at 7:39 pm

  çok şaşırdım, bir uğrayayayım arkadaşım neler yapıyor demiştim.
  zaman zaman yazılarında yer veriyordun bazı sorunlara.
  ama sonra o hava dağılıyor, normale dönüyordun.
  demek artık bazı şeyler onarılamaz hale geldi.
  yapısal farklılara yer vediğin yazılarını okuduğum zaman hep düşünürdüm zıt kutuplar biribirini çekip tamamlıyor diye.
  burada yazdığına göre kesin kararını vermiş, iyice üzerinde düşünmüşsündür demektir.
  Allah hakkında hayırlısını versin, yardımcın olsun. ama en çok da o
  şirin kızlarının yardımıcısı olsun. o kadar zor ki onlar için.

  nihat demirkol:

  hoÅŸgeldiniz adankana!

  biz epey zıt bir kutuptuk; o kadar zıttık ki… ama iÅŸte tam da bu yüzden bir araya gelmeliydik; birbirimize benzemeyen yönlerimizden bir ÅŸeyler kapmak için…

  kaptık… kaptık ama, kaptıklarımızı bir arada iken gösteremiyoruz adankana… gösterebilmemiz için ayrılmamız gerekiyor… bir arada iken yaÅŸanan sürtüşmelerden/kavgalardan birbirimize karşı hissettiÄŸimiz olumsuz duygulardan dolayı gösteremiyoruz… dediÄŸiniz gibi her ÅŸey o kadar onarılmaz halde ki; gel gitler mahvetti beni! (çok iyi gözlemlemiÅŸiniz o halimizi yazılarımdan ki bu ister istemez yansımıştı yazılarıma)

  ayrılık konusunda o kadar karar verip geri döndüm ki… bu da kiÅŸiliÄŸimi ayrıca yıprattı… artık içimde yaÅŸamayı bırakmalı ve bir adım atmalıydım… evet buraya yazdığıma göre kesin kararımı verdim… aslında burayı biraz da bu kararımı geri dönülmez yapmak için kullandım; bu durumu teÅŸhir etmeli idim ki bana engel olsun… bunu bile bile yaptım; kendime dışardan bir zorlama vermedikçe, bunu yapamayacaktım çünkü.

  teşekkür ederim; dualarınız dilerim olumlu bir yanıt bulur!

• 28. E. Ali&hellip  |  Åžubat 14th, 2008 at 12:00 am

  Cevabınızdaki sözler bana kılıcı hatırlattı. Basit bir demir iken en şiddetli ateşte kızdırılır ta ki ateş olsun, kor olsun. Bu da yetmez, balyoz üstüne balyoz darbeleri.. Ve daha başka işkenceler.. Ateşte kızdırıp zeytin yağına daldırmak gibi.. Ama en sonunda o kılıç sapasağlam keskin bir kılıç olur. ham bir demir iken işlenmiş pırıl pırıl bir çelik olmuştur aynı zamanda.
  DiÄŸer paragrafta ne biçim ÅŸey bu ya diye hayrete düştüğünüz ÅŸey iman’ın ta kendisi olsa gerek. Bu size verilmiÅŸ. istemeseniz bile geri alınmaz.
  Mevlananın yanılmıyorsam fihi mafih kitabında benzer bir rivayet vardı. Bir sahabe büyük acılar kederler içinde peygamberimize gelip yalvarıyor “bu imanı benden alın. her ÅŸeyimi kaybettim. karım çocuklarım malım mülküm hiçbir ÅŸey kalmadı elimde..” peygamber efendimiz ise “bu iman öyle bir ÅŸeydir ki … medikçe insanın yakasını bırakmaz” diyor. tam hatırlayamadım kafamdan uydurmamak için “…” ÅŸekilinde eksik bıraktım.
  Günümüzün psikologları ise daha önce yazdığım gibi insanın acılarını “taze iken” o acıları yaÅŸamasını, yüzleÅŸmesini, kaçmamasını, unutmaya çalışmamasını, yasını sıcağı sıcağına tutmasını tavsiye ediyor. Yoksa insanda hayatı boyunca iz bırakırmış.
  Allah her şeye kadirdir. hiç şüpheniz olmasın bunlar geçecek.
  Hint veya çin mistisizminden şöyle bir şey hatırlıyorum:
  insanın mutlu olabilme kapasitesi çektici acıların yüreğinde açtığı çukurun derinliği ve büyüklüğü kadardır.
  Allahın izniyle güzel günler göreceksiniz. Bu dertler silsilesi bir yerde bitecektir.
  Son olarak bu meselelerde kalpleri ferahlatıp kuvvet veren bir ayet hatırlatayım:
  Fe in tevellew fe kul “hasbiyallahü la ilahe illa hu aleyhi tevekkeltu we huve Rabbül arÅŸil azîm.” Türkçe meali: EÄŸer yüz çevirirlerse de ki “Bana Allah yeter. O’ndan baÅŸka hiçbir ilah yoktur. Ben ancak O’na tevekkül ettim. O, yüce Arşın sahibidir.”

  nihat demirkol: Ali sözlerin ne kadar teskin edici.. Tüm bunların geçeceÄŸine, güzel günler göreceÄŸime dair sözlerin yüreÄŸime su serpiyor…

  dün aklıma geldi ama yapamamışıtım, şimdi yapacağım; bir önceki yorumunla şimdikini yazıcıya göndereceğim (cafedeyim)

  Allah razı olsun…

• 29. Aybike&hellip  |  Åžubat 14th, 2008 at 10:04 pm

  Sevgili Nihat,

  Okuyunca uzuldum, kizlarin adina uzuldum. Yoksa, iki insan birbiri ile huzursuz ve mutsuz bir zaman geciriyorsa, insanin ne kendine ve ne de karsisindakine eziyet etmeye hakki yok diye dusunuyorum. Bitiyorsa bitiyordur zaten, uzatmak, yapmaya calismak, ayrilma suresini uzatmaktan baska bir ise yaramiyor. Ikinizin ve kizlarin icin de hayirli olsun diyorum, yeni hayatinda basarilar diliyorum, zor bir donemec olacagi kesin, kolayliklar olsun.

  nihat demirkol: ruh halim sürekli gel git içinde aybike hanım… buhranlar geçiriyorum…buna sebep de kızlarımın durumu… sırf bu yüzden onları kaybetmeye kendimi alıştırmaya çalışıyorum; (bir yandan bunun için savaÅŸmaya çalışıyorum ama)bilmem doÄŸru mu yapıyorum…

• 30. dilsizmütercim&hellip  |  Åžubat 14th, 2008 at 10:28 pm

  Evvelinde paylaştıklarınızdan böylesi bir adıma doğru gittiğiniz az çok seziliyordu. Zaten acele verilmiş bir karar olmadığı kesin. Bu nedenle, hiiç beklemezdim çok şaşırdım gibi ifadelerden uzak durmak istiyorum. Nihayetinde insanız. Ama genelde hayatta tamir edilebiliyorsa bunu başarıp devam edilen bir yuva, enkazın üzerine kurulan yeni bir yuvayla kıyaslanabilir mi bilemiyorum. Bir yandan gözlemlerimde sadace çocuklar için aynı çatı altında yaşamı paylaşmak değil katlanmak halinde sürdürenlerin çocuklarına bakıyorum keşke boşansalardı der gibiler yada büyüdüklerinde direk diyorlar . Bir yakınım böyle bir süreçten sonra çocuklarını büyütüp ondan sonra boşandı inanın olan en çok çocuklara oldu şuan daha evvel bu kararı almadığına pişman. Yine de aile içi şiddet vs ile aynı kefeye koymamak gerek sizin yaşadıklarınızı.

  Öte yandan psikolojik destek alıp bir kez daha denenmesini istiyor gönlümüz, tanımadan kıymet verdiÄŸim siz ve aileniz için. Psikiyatrist Nevzat Tarhan’nın çeÅŸitli radyolarda programları var evliliÄŸe dair. Onlardan birinde bir bayandan bahsediyor. Terapi için ilk geldiÄŸinde eÅŸinin sürekli kendisine kaba davrandığını, örnek sizinle tam örtüşmeyebilir ama hatta ki küfür ettiÄŸinden dem vuruyor fakat sonrasında tedavi nihayete ermeye yaklaşırken bayanın ÅŸikayetleri azalıyor eÅŸim bana çok iyi davranıyor eskisi gibi kırıcı deÄŸil diyor Nevzat beye. Nevzat bey de o zaman bu konuda tek sorun sahibinin eÅŸi olmadığı, tedavi ilerledikçe kendisindeki olumlu geliÅŸmelerle birlikte eÅŸinin de davranışlarının deÄŸiÅŸtiÄŸi konusunda düşünmeye sevkediyor hanımefendiyi. Bu belki bir psikiyatri vakası ama siz de en azından bir aile psikoloÄŸuyla irtibata geçip, olmadı bir müddet mekanları ayırarak kendi iç sesiniz ve birbirinize dair bir dinlenmeye çekilseniz.

  Haddim deÄŸil biliyorum tavsiyede bulunmak ama içimdeki yürek sızı buraya da sızdı. Çok yorum yazacak durumda deÄŸilim aylar var ki ben de farklı imbiklerden geçiyorum. Ses veremiyorsam bundadır, anlayacağınızı umuyorum. Özel duamda olacaksınız, zira gıyabınızda edilen dualar en makbulleri… Cana dair ufak atıflarınız oldukça üzücü. Hayatımda en çok kıymet verdiÄŸim bir aÄŸbim eÅŸinden ayrılma sürecinde 2 kızından ayrı düşmek ve benzeri hissiyatlar nedeniyle bakırköyde tedavi oldu daha 2 ay kadar önce. Sürekli intihara meyilli bir hal içinde. Bunu ben de çok iyi biliyorum. Ama kovmnalı bu gölgeleri akıldan… HerÅŸey acısı ve tatlısıyla bizim için… Ä°nÅŸeallah küçük çocukların sürekli yaralanan dizlerinin kuvvetlenmesi gibi, siz de düşülen durumdan daha kuvvetli bir ÅŸekilde doÄŸrulursunuz da daha kuvvetli bir sevgi fidesi hayat bulur evinizde… Selam ile…

  nihat demirkol: boÅŸanma iÅŸlemlerini baÅŸlattım meryem rabia… her ÅŸey onarılamaz oldu artık… birbirimize iyi olmamız yetmiyor inanın… iyi davransak bile son bir yıldır birbirimizin içine bıraktıklarımızla hareket ediyoruz… onu bir ÅŸekilde boÅŸaltsak bir tedavi ile ama aralarda “affedilmez” ÅŸeyler de yaÅŸandı…

  cidden bitti…

  kendinize iyi bakın, dualarınızdan özellikle çocuklarımı eksik etmeyin!

  teşekkürler!

• 31. nirvana&hellip  |  Åžubat 15th, 2008 at 12:27 am

  Hakkınızda hayırlısı ne ise o olsun,Evlilik sünnetse, gerektiğinde boşanmak farz olur,siz sanırım bu aşamaya gelmişsiniz arkadaşım.Zor bir karar belki ama,hayat sizin hayatınız ve bir kez veriliyor size, kıymetini bilecek bilinçtesiniz.Allah yardımcınız olsun.

  nihat demirkol: çok teÅŸekkür ederim Nirvana…

  beni sürekli takip edenler bilirler… bizim sorunlarımız (her zaman olmakla birlikte) on üç ay önce baÅŸladı ve her geçen ay katlanarak arttı; ben de bu durumu ÅŸiirlerimde, bazen düz yazılarda yansıttım…

  yoruldum artık… bu sorunların katlanmasına daha fazla izin veremem…

  çocuklar ise… tahmin ediyorum ki; evli kalsak çok daha kötü olacaklar.

  başladı işte; Allah bu ayrılığı, hepimizin hayrına çevirsin!

  teşekkür ederim!

• 32. duyuÅŸen&hellip  |  Åžubat 15th, 2008 at 10:56 am

  ya nihat bey !
  boşanma olayını yaşayan birinin duygularına ve yaşadıklarına bu kadar yakından ilk defa şahit oluyorum.duyuyorum ,kendi uzak akrabalarım arasından boşanan kuzenlerim de var ama sizin boşanmanızı duymak ve bu süreçte çektiğiniz sıkıntıları okumak gerçekten çok ağır geldi.sizi sadece yazılarınız kadar tanıyor olduğum halde nasıl yıprandığınızı çok yakından görebiliyorum.ama kararlılığınız ve açık yürekliliğiniz bu işi çok çabuk atlatmanızı sağlayacaktır.
  ama iÅŸinizi de bırakmak sizi boÅŸluÄŸa düşürmez umarım.mutlaka bir planınız vardır tabi ama …nediyim allah yardımcınız olsun…nolursa olsun çocuklarınızdan uzaklaÅŸmayın…

  nihat demirkol: ben sanmıyorum ki yıpranma konusunda benimle yarışacak biri bulunsun… yıpranmışlığımın geldiÄŸim noktasında saÄŸlığım bozulup hastaneye kaldırılınca kararımı verdim… ben iyi deÄŸilsem, beni tutan hiçbir ÅŸeyin önemi yok ve o ÅŸekilde zaten kendimi, beni tutanlardan mahrum edeceÄŸim…

  çok teşekkür ederim!

• 33. Åženay-Ä°rfan DEMÄ°R&hellip  |  Mart 28th, 2008 at 12:11 am

  Nihat Hocam, uzun bir aradan sonra sitenizi ziyaret ettik ;ancak karşılaştığımız tablo bizi adeta şok etti. Biz , sizin doğruluğa ve dürüstlüğe olan inancınıza vakıfız . Dileriz ki bu günleri çabuk unutursunuz.

  nihat demirkol: iyi bir günümdeyim ve burda isimlerinizi görmek daha da iyi etti beni

  hoÅŸgeldiniz?

  neden iyiyim peki; iki kızım da yanımdaaa… yanımda olmayan büyük kızımla bugün döndüm Adana’dan…

  anneleri ikisini de bana vermeyi kabul etti… boÅŸanmama konusunda da ısrar etmeyecek… bu her iki kararında da, Nisan sonuna kadar kalmasını ümit ediyorum (çocuklar konusundaki kararı deÄŸiÅŸir diye hafif ir korku içindeyim de)

  gerçi öbür türlü de alırım çocukları ama süreç uzar ve bir sürü sıkıntı yaÅŸarız…

  bakalım… her ÅŸey ÅŸimdi çok daha iyi, daha da iyiye gidiyor; dilerim çok daha iyi olur.

  bu arada il içi tayin istedim; hazır olun, yanınıza varıyorum Demir çifti aynı ÅŸekilde il dışı da isticem… ikisi de çıkarsa il dışını tercih ederim artık…

  çok çok teşekkür ederim bu yorum ve (kendinizi) hatırlattığınız ve yanımda olduğunuz için; çookk iyisiniz!

  Ahmet Giray’a kocaman öpücükler (oraya varırsak kızlarıma arkadaÅŸlık eder belki )

• 34. Berceste&hellip  |  Nisan 17th, 2008 at 10:52 pm

  Web sitenize ilk defa uÄŸrayanlardanım. Söyleyecek pek birÅŸey bulamıyorum. Allah yardımcınız olsun. Gönlünüzü ferahlatsın. Bazen kaybetmek kazanmaktır, kazanmaksa kaybetmek…

  Sevgilerimle

  nihat demirkol: teÅŸekkür ederim…

  dün ilk duruÅŸmayı geride bıraktık ve görünen o ki bu iÅŸ fazla uzamayacak; en fazla iki duruÅŸma sonra biter… iÅŸte, tek “tam net” olmayan çocuklarımızın kimde kalacağı; Allah çocuklarıma ve bana merhameti ile baksın!

• 35. GÃœL&hellip  |  Haziran 6th, 2008 at 11:20 am

  CAN KARDES SU AN OKUDUM BIR IKI YAZINI.ÃœZÃœLDÃœM MÃœ EVET SÄ°ZÄ° TANIMASAMDA…HAKKININZDA HAYIRLISI OLSUN.
  AMA ONCE KIZINIZ ONCE UZULURSEM ONA UZULURUM CUNKU BEN BOSANMIÅž BIR AILENIN KIZIYIM

  nihat demirkol: her ÅŸey güzel oluyor, kızlarım ve ben mutlu oluyoruz… mutlu, umutlu, dengeli, verimli, neÅŸeli, anlamlı bir hayat sürüyoruz; umutsuzluktan, karamsarlıktan, korkulardan, mutsuzluktan uzak; kontrolünü elimizde tuttuÄŸumuz bir hayat… BUNU ÅŸimdiden GÖREBÄ°LÄ°YORUM…

  siz de bizim adımıza ve kendi adınıza görün… görün, gördüğünüzün gerçek olduÄŸuna inanın ve zihninizde ve hayatınızda buna uygun davranın… sonra da gerçeÄŸiniz bu olsun; hayırlı olsun

  teşekkürler!

• 36. Mesud~Berra&hellip  |  Eylül 15th, 2008 at 10:00 pm

  Sayfanizi bu gün gördüm…haliylede bu yaziyi simdi okudum….cok zor bir durum gercekten…cok yaygin bir sey…su anda cok yakinim da böyle bir durumda…..
  yasamak lazim konusmak cok kolay….yetiskinlerin tutumlari cok önemli bu durumlarda…ben demeyi birakip evlatlarimiz diyebilmeli….insan en cok cocuklara üzülüyor…
  Hakkimiz da hayirlisi…Mevla neylerse güzel eyler….
  Kalplerin sahibine emanetsiniz….
  Selamatle….

  nihat demirkol: çok teÅŸekkür ederim…

  üzerinden yedi ay geçti; halâ süregiden sıkıntılar var ama “Kalplerin Sahibi” ne binlerce kere şükürler olsun ki, sıkıntıların ezici çoÄŸunluÄŸu, Allah’ın yardımı ile yürüttüğüm gayretlerin sıcaklığında eridi gitti… Åžimdi ben ve çocuklarım, daha iyisi de mümkün tabii ama, oldukça iyiyiz; Mevlam merhametini ve yardımını esirgemesin bizden, sizden de razı olsun!

• 37. gülüm&hellip  |  Ekim 28th, 2008 at 1:16 am

  ben 22 yaşında 5 yııllık evli bi bayandım
  4 yaşinda bi kızım var eşimden boşanıyorum evet malesef kadınların düşmanı gene kadınlar oluyo benim yuvamı bi kadın yıkıyo 1 5 yıl verdigim mücadeleyi kaybettim
  eşimin o kadını tercih etmesinden dolayı çok acı çekiyorum çok canım yanıyo her an her dakka beddua ediyırum bizim suçumuz ne
  günahımız ne
  benim kızım baba diye aglarken o utanmaz okadınla beraber
  bu durumu nasıl atlatırım bilmiyorum tek bildigim kocam denilicek o adamın beni istemedigi soruyorum size eden bulurmu?

  nihat demirkol: beni tam kalkmak üzere iken yakaladınız…

  size daha sonra cevap vereceÄŸim inÅŸaallah… burayı takip edin…

  sevgiyle!

• 38. Nihat Demirkol&hellip  |  Ekim 31st, 2008 at 9:39 pm

  nihat demirkol: (Gülüm’e)

  (biraz geç kaldım cevap vermekte… öncelikle özür diliyorum)

  yaÅŸadıklarınızı -doÄŸal olarak- çok iyi anlıyorum hanfendi… hissettikleriniz de, aşılması gereken, doÄŸal duygular; kızgınlığınız, öfkeniz, beddualarınız, içinizin sızlaması, haksızlığa uÄŸrama hissi, bunun yarattığı intikam duygusu…

  anladığım kadarı ile boÅŸanma gerçekleÅŸmiÅŸ… çocuÄŸunuz da yanınızda (ne güzeelll) ÇocuÄŸunuzun yanında olması, yetmez ama, YETMELÄ° size… tüm kaybettiklerinize karşın, evladınız yanıbaşınızda ve ona sevginizi verebiliyorsunuz, onun sevgisini hissedebiliyorsunuz…

  ben, duruÅŸmaları halen süren, boÅŸanmamın ardından çok kısa sürede kendime geldim… bunu nasıl yaptığımı size anlatmak istiyorum:

  asla beddua etmedim, aksine gıyabında dualar ettim… bana karşı yapılan hataları (yüzüne karşı deÄŸil ama) içimden affettim; gerçekten bağışladım… bağışlamaMAnın yarattığı kin, öfke, nefret gibi duygular yalnızca bize zarar verir ve bağışlamakla, bu olumsuz duygu yükünden kurtuluruz… hatayı hep kendimde gördüm ve didik didik ettim kendimi, hatalar aradım sürekli; ben ne yaptım, ben ne yaptım… ben ne yaptım… en küçük hatamı bile çok önemsedim… bulduÄŸum her hatamın ardından da tevbeler ettim Yaradan ıma ellerimi açarak… onun hatalarını ne düşündüm, ne de baÅŸkalarına anlattım; bunun bana ne faydası olabilirdi ki nefretimi, öfkemi vs. büyütmekten baÅŸka…

  Allah a yöneliÅŸimi arttırdım, (beÅŸ altı aydır kıldığım) namazıma daha çok özen gösterdim, her sıkıntılı anımda Allah a sığındım, sıkıntılarımı duaya dönüştürdüm, hayatımdan ve yaÅŸadıklarımdan, bana yaÅŸatılanlardan asla ÅŸikayet etmedim; demek ki bunu hak edecek (sebebini bildiÄŸim ya da bilmediÄŸim) bir ÅŸeyler yaptım dedim, ya da bunlarla, duruÅŸum, halim ölçülüyor…

  hep olumlu düşündüm; süren dava sürecine iliÅŸkin oluÅŸan kaygı, korku gibi duyguları anında kovdum ve aleyhime (gibi gördüğüm) geliÅŸmelerin hep olumlu taraflarını düşündüm… bu halde iken en çok kullandığım cümle; herÅŸey yolunda, her ÅŸey (hoÅŸuma gitmese de) olması gerektiÄŸi gibi… (gör bakalım mevlam neyler, eylerse güzel eyler… iÅŸin sonu nereye gider…)

  günlük hayatıma çok özen gösterdim; iliÅŸkilerimde eleÅŸtiricilikten, yargılamaktan, kınamaktan vs., kiÅŸileri ve olayları yorumlamaktan hep uzak durdum… sevgi boyutunda hareket etmeye çalıştım… içimdeki güzel duyguları ve sevgimi çoÄŸaltmak için ihtiyacı olanlara yardım etmeye, her halime ve (tek tek listesini yapıp) elimdekilere ŞÜKRETTÄ°M… yeni oluÅŸan hata, kusur ve günahlarımın ardından, tevbe etmemin yanında, birilerine bir iyilikte bulunmaya çalıştım…

  BU YAZIMDAadı geçen kitapları okudum (lütfen alın ve SÄ°Z DE okuyun; eÄŸitim durumunuzu bilmiyorum ama…)

  daha çok ÅŸey söyleyebilirim ama bitmez ki anlatmakla… ama, inanın, tüm bu yaptıklarım beni bambaÅŸka biri haline getirdi… sadece birkaç ay gibi kısa bir sürede toparlandım… ÅŸimdi ise, ufak tefek ÅŸeylerin dışında şükürler olsun çok iyiyim…
  ………….
  gelelim yorumunuzun sonunda sorduÄŸunuz soruya: eden bulur mu?

  bu evrende en güzel iÅŸleyen yasa, sebep sonuç yasası dır hanfendi.. yani etme-bulma olayı… boÅŸuna dememiÅŸler; etme bulma dünyası diye… eden, kim olursa olsun bulacaktır…

  ancak, bunu sebep-sonuç yasasına bırakın ve “ne zaman bulacak ettiÄŸini, nasıl bulacak?” gibi soruları kendinize sormayın… Allah a bırakın; o, bu iÅŸin zamanını ve nasıl’ını gayet iyi ayarlar… siz sadece kendinize bakın, kendi ettiklerinizi ve bu yaÅŸadıklarınızı (gerçekten) hak edip etmediÄŸinizi düşünün (yaptıklarınızla ya da taşıdığınız duygu ve düşüncelerinizle…)

  ve lütfen; ne olursa olsun baÅŸkalarının (iyiliÄŸini isteyemiyorsak da) kötülüğünü istemeyelim… en azından Allah tan ıslahını dileyelim… O, intikam alanların, ıslah edenlerin en hayırlısıdır…

  sevgiyle kalın… çocuÄŸunuza yürekten öpücükler gönderiyorum!

Yorum Yazın

İzin Verilen Bazı HTML Kodları:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed